Αλληλεγγύη στην Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών και στους απεργούς πείνας
Η διαρκής επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου στους κατειλημμένους και αυτοοργανωμένους χώρους αποτελεί κεντρικό πυλώνα της στρατηγικής για την επιβολή ασφυκτικού ελέγχου στο σύνολο του αστικού χώρου. Η μετατροπή της πόλης σε ένα πεδίο κερδοφορίας και καπιταλιστικής συσσώρευσης προϋποθέτει την καταστολή κάθε εδάφους συλλογικής ζωής όπου αναπτύσσεται η συλλογική δραστηριότητα ενάντια στη γενικευμένη κυριαρχία των καπιταλιστικών κοινωνικών σχέσεων.
Η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών αποτελεί έμπρακτη κριτική απέναντι σε αυτή τη συνθήκη. Σε μια μητρόπολη ανύπαρκτης κοινωνικής κατοικίας που καταδικάζει τους προλετάριους στην αστεγία και την περιθωριοποίηση, η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών στέκεται ως μια συλλογική απόπειρα ανάκτησης του ελέγχου της καθημερινής ζωής, της στέγασης και της πραγματικής επικοινωνίας.
Ακριβώς επειδή το διακύβευμα είναι η διαιώνιση της εξουσίας της νεκρής εργασίας επί της ζωντανής δραστηριότητας, η κρατική διαχείριση επιδεικνύει τη δολοφονική της φύση απέναντι σε όσους αντιστέκονται. Αυτή τη στιγμή, το κράτος και η Περιφέρεια Αττικής καταδικάζουν συνειδητά σε θάνατο τον σύντροφο Αριστοτέλη Χαντζή, ο οποίος διανύει την 140η ημέρα απεργίας πείνας και νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο Γ. Γεννηματάς, καθώς και τη συντρόφισσα Suzon Doppagne που βρίσκεται στην 55η ημέρα απεργίας πείνας.
Η κωφότητα του προσωπικού της καπιταλιστικής εξουσίας απέναντι στα αιτήματα της Κοινότητας εντάσσεται στη μεθοδευμένη στρατηγική επιβολής των σχεδίων του κράτους και της Περιφέρειας απέναντι στις ανάγκες και τον αγώνα της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών.
Η αλληλεγγύη στην Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών και η νίκη του αγώνα των απεργών πείνας αποτελεί κρίσιμη και αναπόσπαστη πλευρά του συνολικού ανταγωνιστικού κινήματος για να ανακτήσουμε το έδαφος που έχουμε χάσει στη διαρκή σύγκρουση ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο. Αποτελεί κρίσιμη και αναπόσπαστη πλευρά του αγώνα για να ανακτήσουμε την ίδια την ανθρώπινή μας υπόσταση.
Άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων των απεργών πείνας και της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών
Κάτω τα χέρια από τα Προσφυγικά.
Καλούμε στη συγκέντρωση αλληλεγγύης την Τετάρτη 24/6 στις 19:00 στην Πλατεία Συντάγματος.
Αντιεξουσιαστικό Κομμουνιστικό Εγχείρημα Αντίθεση
Ο συγγραφέας Ζαν Μαλακέ (Jean Malaquais) (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Βλαντίμιρ Μαλακί (Vladimir Malacki)) γεννήθηκε στη Βαρσοβία το 1908 σε μια μη θρησκευόμενη εβραϊκή οικογένεια. Σε ηλικία δεκαεπτά ετών έφυγε από την Πολωνία για την Παλαιστίνη και τελικά κατέληξε στη Γαλλία μέσω Μασσαλίας, με ενδιάμεσους σταθμούς τη Ρουμανία και την Αίγυπτο. Δούλεψε ως λαντζέρης, μηχανικός, φορτοεκφορτωτής, ακόμη και ως μεταλλωρύχος στα ορυχεία της Προβηγκίας. Όντας κι αυτός απόκληρος και άπατρις εργάτης, μετέφερε τη δεινή εμπειρία της εργασίας και της ζωής των μεταναστών εργατών στα ορυχεία στο πρώτο εκδοθέν μυθιστόρημά του με τίτλο Οι Ιαβανέζοι (Les Javanais), το οποίο πρωτοδημοσιεύτηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα Le Peuple της συνδικαλιστικής ομοσπονδίας CGT το 1939.
