
Η παρούσα έκδοση συγκεντρώνει τρεις παρεμβάσεις –«Προλεταριακή συνείδηση ενάντια στην εθνολαϊκιστική αγανάκτηση», «Η αθλιότητα των σιδηροδρόμων στην Ελλάδα και η παρακμή της εναντίωσης σε αυτή» και «Οι άνθρωποι που έβλεπαν τα τρένα να περνούν: το απότοκο μιας σύγκρουσης» από τους Φίλους των σπασμένων πεζοδρομίων και τη συλλογικότητα Sous les pavés– οι οποίες γεννήθηκαν μέσα στη δίνη των κοινωνικών διεργασιών που πυροδότησε το κρατικό-καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη. Τα κείμενα αυτά δεν αποτελούν κάποιο χρονικό των γεγονότων, αλλά χαρτογραφούν το σταδιακό ξεδίπλωμα μιας πολιτικής λογικής που καθόρισε την εξέλιξη της κοινωνικής αντίδρασης – από τα αρχικά κοινωνικά αντανακλαστικά του 2023 μέχρι τη μαζική έκρηξη και την επακόλουθη υποχώρηση του 2025. Είναι λάθος να θεωρούμε ότι η πολιτική διαμεσολάβηση της οργής εμφανίστηκε εκ των υστέρων· η θεσμική θωράκιση του καθεστώτος ξεκίνησε τη στιγμή που η κοινωνική αγανάκτηση μεταφράστηκε σε αίτημα για «δικαιοσύνη», «κάθαρση» και «πάταξη της διαφθοράς». Μέσα από αυτό το πρίσμα, η δομική βία του κράτους και του κεφαλαίου έπαψε να λογίζεται ως συστατικό στοιχείο της κοινωνικής οργάνωσης και υποβιβάστηκε σε «σκάνδαλο», σε μια θλιβερή παρέκκλιση που οφείλεται στην κακή διαχείριση ή τη συγκάλυψη.
Η δημοσιοποίηση των ηχητικών ντοκουμέντων από το εσωτερικό της αμαξοστοιχίας πριν από περίπου έναν χρόνο, όπου αποτυπωνόταν … Read the rest












Η έκδοση αυτή εστιάζει στο ζήτημα της οργάνωσης του ταξικού ανταγωνιστικού κινήματος, όχι όμως από τη σκοπιά της συγκρότησης μιας διαχωρισμένης συλλογικότητας που εμφορείται από λιγότερο ή περισσότερο πρωτοποριακές αντιλήψεις, αλλά από τη σκοπιά της δημιουργίας της αναγκαίας μορφής μεσολάβησης μέσω της οποίας οι κατακερματισμένες και αλυσιτελείς εμπειρίες αντίθεσης και αγώνα ενάντια στις καπιταλιστικές κοινωνικές σχέσεις μπορούν να συνδυαστούν σε μια θεωρητικά μεσολαβημένη συνείδηση, σε έναν τρόπο ζωής και αγώνα, σε μια συλλογική πρακτική μέσα από την οποία θα μπορέσουμε να καταργήσουμε και να μετασχηματίσουμε τις υφιστάμενες κοινωνικές συνθήκες και σχέσεις, να κινηθούμε δηλαδή προς την κατεύθυνση της κατάργησης του κεφαλαίου και όλων των αλλοτριωτικών του μεσολαβήσεων (χρήμα, μισθωτή εργασία, κράτος, ιδιότητα του πολίτη, θέαμα κ.ο.κ.).