
Ο βασικός εχθρός βρίσκεται στην ίδια την κοινωνική σχέση που μετατρέπει την εργατική τάξη σε αναλώσιμη ύλη της καπιταλιστικής συσσώρευσης και του πολέμου, τόσο “εδώ” όσο και στο αντίπαλο στρατόπεδο.
Από τη Μαντζουρία του 1931 και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι το Βιετνάμ και τις πρόσφατες συγκρούσεις στη Δυτική Ασία, η παρούσα συλλογή ανασύρει από τη λήθη την ιστορία της προλεταριακής διεθνιστικής άρνησης του καπιταλιστικού πολέμου.
Στις σελίδες της περιλαμβάνονται κείμενα της Ιαπωνικής Ελευθεριακής Ομοσπονδίας, της Union Communiste, των Revolutionäre Kommunisten Deutschlands, του Groupe Révolutionnaire Prolétarien, της Union des Communistes Internationalistes, της Fédération Internationale Syndicaliste Révolutionnaire (Αρύ, Βολίν κ.ά.), της Μαρί-Λουΐζ Μπερνέρι, του Άλμπερτ Μέλτσερ και, γενικότερα, της Αναρχικής Ομοσπονδίας Βρετανίας, του ρεύματος της Διεθνούς Κομμουνιστικής Αριστεράς (με τις πολυδαίδαλες οργανωτικές εκφράσεις του), του Νγκο Βαν, των Καγιάτι, Λακντάρ, Μαχόβερ, Χαρμπί κ.ά. και του Άρια Ζαχίντι, καθώς και παρεμβάσεις που δημοσιεύτηκαν σε έντυπα όπως το War Commentary και το περιοδικό της ομάδας Solidarity.
Τα κείμενα γράφτηκαν μέσα σε συνθήκες πολέμου, κατοχής, αποικιακής κυριαρχίας και καταστολής. Αναρχικοί αντιμιλιταριστές, αριστεροί και συμβουλιακοί κομμουνιστές, διεθνιστές της κατεχόμενης Ευρώπης και αγωνιστές από τις αποικίες συναντιούνται σε μια κοινή θέση: η χειραφέτηση των προλετάριων δεν περνά από τη νίκη … Read the rest













Η έκδοση αυτή εστιάζει στο ζήτημα της οργάνωσης του ταξικού ανταγωνιστικού κινήματος, όχι όμως από τη σκοπιά της συγκρότησης μιας διαχωρισμένης συλλογικότητας που εμφορείται από λιγότερο ή περισσότερο πρωτοποριακές αντιλήψεις, αλλά από τη σκοπιά της δημιουργίας της αναγκαίας μορφής μεσολάβησης μέσω της οποίας οι κατακερματισμένες και αλυσιτελείς εμπειρίες αντίθεσης και αγώνα ενάντια στις καπιταλιστικές κοινωνικές σχέσεις μπορούν να συνδυαστούν σε μια θεωρητικά μεσολαβημένη συνείδηση, σε έναν τρόπο ζωής και αγώνα, σε μια συλλογική πρακτική μέσα από την οποία θα μπορέσουμε να καταργήσουμε και να μετασχηματίσουμε τις υφιστάμενες κοινωνικές συνθήκες και σχέσεις, να κινηθούμε δηλαδή προς την κατεύθυνση της κατάργησης του κεφαλαίου και όλων των αλλοτριωτικών του μεσολαβήσεων (χρήμα, μισθωτή εργασία, κράτος, ιδιότητα του πολίτη, θέαμα κ.ο.κ.).